AMSTERDAM – Dansend met een onbekende, knappe latino ging ik mijn nieuwe levensjaar in. Rond 23.30 uur nam hij mij mee de dansvloer op in het Westerpark. Ik waarschuwde hem dat ik over een half uur mogelijk ineens rimpels zou krijgen en grijs haar of misschien wel in een kikker zou veranderen. Hij controleerde af en toe zijn telefoon om te kijken of het al zo ver zou zijn. Om 0.00 uur precies deed hij weer een check en keek me verrast aan. ‘Je bent niet echt veranderd’, stelde hij me gerust en feliciteerde me. Dansend voel ik me gelukkig, dus ik ging heel blij mijn nieuwe jaar in en ze zeggen: een goed begin is het halve werk, dus ik ben voor de helft al klaar met dit jaar.
Er was een ontzettend lange periode in mijn leven waarop ik dacht dat ik voor iedereen aardig moest zijn. Niet om leuk gevonden te worden, maar om andere mensen niet te kwetsen. En vandaag op 3 juni 2016 werd ik wakker als 26-jarige en besloot ik dit patroon te doorbreken. Vanaf nu ga ik keihard mijn best doen om mensen te spiegelen. Ben je aardig en enthousiast naar mij, dan ben ik dat naar jou. Gedraag je je als een botte, respectloze zak of zakkin dan zal ik mijn best doen mij ook zo te gedragen. Geef je mij energie, dan geef ik het je terug. Zuig je mijn energie, dan zal ik je verwaarlozen, zo goed ik kan!
Tijdens mijn werk als baliemedewerker bij de Gemeente heb ik geleerd dat een mega groot deel van de bevolking het fijn vindt om te zeuren om het zeuren en de verantwoordelijkheid voor hun eigen slordigheid het liefst op een ander afschuiven. ‘Waarom is mij niet gezegd dat mijn paspoortnummer verandert als ik een nieuw paspoort aanvraag?’ Ik wil reageren met: ‘WAAROM HEB JE HET NIET GEVRAAGD?’ maar Ik besluit haar uit te laten praten, te glimlachen en mijn mond te houden. Goed, ik maak me dus druk om nutteloos gezeur en dit is mijn omkeerpunt. Ik neem niet meer de verantwoordelijkheid voor andermans humeur, geluk, keuzes, gedrag of wat dan ook. Een beetje inspireren, motiveren, enthousiasmeren of iets in die richting vind ik nog wel leuk om te doen!
Bij elke reis, nieuw levensjaar of nieuw kalenderjaar bedenk ik nieuwe persoonlijke ontwikkelingsdoelen. Dit jaar ga ik doen waar ik zin in heb. Nog meer naar mijn gevoel luisteren, wat zou kunnen betekenen dat ik nog wispelturiger word. Ik ga mijn grenzen aangeven, misschien wel achterlijk vaak nee zeggen als ik daar zin in heb. Wat voelt dit als een heerlijke opluchting. Mijn doel om indruk te maken bij werkgevers met mooie praatjes heb ik ook losgelaten. Ik ga doen waar ik zin in heb. Fuck it! Het motto voor mijn nieuwe jaar.
Dromen moet je leven 