Ik ben alweer 9 dagen terug in Nederland en ik heb het 6 dagen volgehouden in mijn eigen huis, waarvan het me maar 1 dag gelukt is om alleen te zijn. Op zondag werd de chaos in mijn hoofd enorm. Ineens was ik weer klaar met alles. Het bedrijfsleven, de overheid, ik begin steeds sterker het idee te krijgen dat ik er niet tussen pas. Mijn hoofd tolt van de ideeën waar ik niets mee kan tijdens mijn routinematige taken. Ik word er zo onrustig van. Bijna elke persoon die ik spreek inspireert mij en maakt me enthousiast. Eigenlijk geweldig, een soort zegen. Iedereen wil ik verder helpen, maar mijn functie kent grenzen en regels, die ik zelf niet ken en moeilijk kan begrijpen.
Ik dacht dat ICT misschien mijn redding zou zijn, ingewikkeld genoeg om verplicht te blijven focussen en mijn gedachten te stoppen. Vandaag heb ik een toelatingstest gedaan bij een bedrijf in Reeuwijk. Als ik de test en het gesprek zou overleven had ik direct kans op een vast contract. Misschien wel goed een beetje vastigheid in mijn leven? Na een uur stressen met nog twee andere kandidaten kreeg ik de uitslag. Net als de kandidaat die voor mij het gesprek kreeg heb ik te laag gescoord. Ik besef me dat ik niet teleurgesteld ben, maar opgelucht. Er valt een last van mijn schouders en er is weer extra ruimte in mijn lijf. Thank God ik zit nu niet ineens twee jaar aan een bedrijf vast.
Gisteren heb ik mijn inschrijving voor een ICT opleiding aan de UVA geannuleerd, mijn huis in de Bijlmer opgezegd en ontslag genomen bij de Gemeente Amsterdam. Ik ben met beide benen in onzekerheid gestapt. Mijn ouders hebben mij niet zo opgevoed, zij leerden mij eerst een nieuwe baan te regelen voordat ik de oude op zou zeggen. Het voelt onwennig en heerlijk tegelijk. Dit betekent ruimte voor avontuur, creativiteit en vrijheid. De tekst: ‘Soms moet je eerst oude deuren sluiten voordat nieuwe deuren zichtbaar worden’, heeft mij geïnspireerd. Ik neem de gok.
Het is driekwartier rijden vanuit Reeuwijk naar mijn ouders. Ik word er rustig van om onderweg te zijn. Positieve ideeën stromen weer door mijn gedachten. Misschien kan ik over een tijdje mijn eigen functie creëren. Dan word ik Inspiratie, motivatie, positiviteits en verander coach of iets in die richting. Maar eerst ga ik de aankomende tijd ruimte maken in mijn hoofd en in mijn leven. Op zoek naar een beetje rust en doen waar ik zin in heb, mijn spullen bij mijn ouders brengen en twee maanden in Spanje werken.
Dromen moet je leven 