Ergens diep van binnen weet je het wel en wist je het misschien altijd al. Wat wil je met je leven doen? Je zou denken van niet als je mijn blog leest, maar zelfs ik wist het altijd al. Tijdens het opruimen van de zolder kwam ik verhaaltjes tegen die ik vroeger schreef. Meestal gingen mijn verhalen over tweelingen, want ik was enorm fan van tweelingen. Het leek me zo gezellig om samen op te groeien en elkaar het liefst compleet te begrijpen. Mary-Kate en Ashley Olsen waren mijn grootste idolen. Elke plek waar zij in hun films kwamen daar wilde ik later als ik groter was naar toe. Ik had een ruime fantasie, maar ook een enorme angst om te falen of afgewezen worden, dus alles wat ik schreef liet ik nooit aan iemand lezen. Ik wilde schrijfster worden, maar dacht dat ik dat niet kon door de meest stomme redenen. Ik dacht dat je voor een creatief beroep uit een creatieve familie zou moeten komen, dat je heel slim moest zijn en dat je een bijzondere naam zou moeten dragen. Ik dacht dat je opgegroeid moest zijn in een spannende omgeving. Al was Nijkerkerveen natuurlijk heel spannend, dus is dat niet echt een excuus om geen schrijver te kunnen worden. Kortom ik dacht dat het mij nooit zou lukken.
Ik bedacht me dat ik beter iets zou kunnen worden wat iemand in mijn omgeving al deed, zoals kraamverzorgster of schooljuffrouw. Zodat mensen mij bij konden sturen en vertellen hoe ik alles moest doen. Inmiddels ben ik er achter dat ik toch mijn eigen pad moet bewandelen. Een pad wat vaak onbekende, spannende afslagen heeft. Tijdens het creëren van mijn eigen spannende route heb ik vrienden ontmoet. Vrienden met vergelijkbare dromen die ook geen makkelijke, standaard weg kiezen. Nu moedigen we elkaar aan om onze harten te volgen. Helaas hebben we geen van allen nog echt de manier gevonden om op een andere manier dan het ‘normale’ werk, ons brood te verdienen. Hierdoor zijn enkele van ons terug gegaan naar onze ouders of daar altijd nog gebleven om rustig na te kunnen denken over de levensstijl die wel bij ons past. Zodat we niet (weer) verstrikt raken in doelen van anderen die we zelf eigenlijk niet zo belangrijk vinden. Tijdsverspilling dat onszelf niet gelukkig maakt. We kiezen niet voor de makkelijkste weg, maar moedigen elkaar wel aan om gewoon door te zetten.
Met het lezen van boeken kom je verder. Het volgen van opleidingen en cursussen maakt je ruimdenkender en de bevestiging van je gevoel geeft kracht en zelfvertrouwen. Drie weken lang heb ik nu al vakantie gehouden met af en toe een avondje werken. Ik ben niet in paniek geraakt van het ‘niets’ doen. Ik heb me niet nutteloos gevoeld, geen dag. Deze rust heeft me sterker gemaakt en mij doen besluiten dat ik mijn prioriteiten niet meer leg bij mijn ‘reserve’ doelen. Ik ga er voor mijn grootste droom uit te laten komen en dat is de schrijfster in mij zichtbaar te maken. Mijn plan is om nogmaals een toelatingstest te gaan doen voor de Vrije Universiteit en vanaf volgend jaar september aan de opleiding ‘Schrijven’ te beginnen om op een dag geld te kunnen verdienen met mijn grootste passie.
Dromen moet je leven 